عنوان: نمازجمعه (1371/11/30)
24/1/1390


عنـــــوان
خطبهٴ اول:
بهره‌مندي انسان با تقوا از زادراه و مصون ماندن او از گزند شيطان
چگونگي شهادت پيام‌آور اميرمؤمنان(عليه السلام) پيش از آغاز جنگ جمل
بهره‌مندي محبان اميرمؤمنان(عليه السلام) از ثواب مجاهدان جمل
راه بهره‌مندي از ثواب اعمال گذشتگان و آيندگان
خطبهٴ دوم:
نقل خطبه شعبانيه پيامبر اكرم(صلّي الله عليه و آله و سلّم)در منابع گوناگون و با سندهاي مختلف
رمضان، از اسماي الهي و ذكر نام ماه رمضان در قرآن
ماه رمضان، آغاز سال سالكان الي الله و تسبيح بودن نَفَسهاي مؤمنان در اين ماه
«آه» از اسماي خداي سبحان
الهي بودن همه شئون وليّ‌عصر(ارواحنا فداه)، سرّ سلام دادن مؤمنان بر تمامي حالات آن حضرت
در بند بودن انسان در اثر گناهان و آزادي او با استغفار
چند توصيه دربارهٴ ماه رمضان و استقبال و بدرقه آن
تأكيد بر فتوا، قضا و حكم ولايي امام خميني(قدس سره) دربارهٴ سلمان رشدي
اشاره به رهنمودهاي مقام معظم رهبري(مد ظله) در جمع نمايندگان مجلس خبرگان
اشاره به مناسبتها و وقايع هفته
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد و الثناء لله الذي لا يحصي نعمائه الّا هو و صلّي علي جميع الملائكة المقربين و الأنبياء و المرسلين سيّما خاتمهم و أفضلهم محمد و اهل بيته الأطيبين الأنجبين سيّما بقية الله في الارضين بهم نتولّيٰ و من أعدائهم نتبرء الي الله.
بهره‌مندي انسان باتقوا از زادراه و مصون ماندن او از گزند شيطان
بهترين سفارش الهي، تقواي خداست كه انسان سالك را از هر خطري حفظ مي‌كند. خطر گرسنگي و تشنگي راه، انسان پرهيزگار را از پا در نمي‌آورد چون داراي زاد سفر است كه ﴿تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزّادِ التَّقْوي﴾؛ مسافري كه ره‌توشه دارد گرسنه و تشنه نمي‌ماند [و] هم از گزند دشمن مصون است زيرا انسان باتقوا مسلح است و كسي كه مسلح است از آسيب دشمن در امان است. سلاح انسان باتقوا اشك است كه «سلاحه البكاء»؛ دشمني كه از درون بخواهد وسوسه كند انسان اشك‌ريز و خاضعِ متضرع از آسيب اين دشمن در امان است.
چگونگي شهادت پيام‌آور اميرمؤمنان(عليه السلام) پيش از آغاز جنگ جمل
دوازدهمين خطبه نهج‌البلاغه ما را به يك اصل حياتي دعوت مي‌كند. وقتي جنگ جمل شروع شد وجود مبارك اميرالمؤمنين(عليه افضل صلوات المصلين) اتمام حجت كرد فرمود كيست كه اين بخش از قرآن را بين دو صف ببرد و بخواند كه ﴿وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما﴾[1]، مسلم مجاشعي عرض كرد من مي‌برم و مي‌خوانم. حضرت فرمود اين كار سنگين است اول دست راست تو را قطع مي‌كنند بعد دست چپ تو را بعد هم مي‌كشند؛ عرض كرد قليل في ذات الله اين خطرها در راه خدا كم است؛ فرمود برو. آمد بين دو صف كه اين آيه نوراني را تلاوت بكند قرآني كه در دست راست داشت را با قطع شدن دست راست به دست چپ گرفت [و] با قطع شدن دست چپ به دندان گرفت بعد هم شهيد شد[2]، آن ‌گاه وجود مبارك اميرالمؤمنين فرصت مناسب كه فرا رسيد دستور دفاع داد.
بهره‌مندي محبان اميرمؤمنان(عليه السلام) از ثواب مجاهدان جمل
بعد از پيروزي يكي از ياران حضرت در جريان جمل عرض كرد‌ اي كاش برادرم در اين صحنه بود و شاهد ظفر شما مي‌شد. وجود مبارك اميرالمؤمنين(عليه السلام) فرمود: «أهوي أخيك معنا»؛ آيا گرايش قلبي او و محبت دروني او با ماست، عرض كرد آري؛ فرمود: «فقد شَهِدَنا»؛ پس او در جنگ ما حاضر بود؛ هم ثواب حضور را مي‌برد هم نشاط شهود فتح را. بعد اضافه كرد فرمود: «و لقد شَهِدَنا في عَسْكَرِنا هذا أقوامٌ في أصلابِ الرجال و أرحامِ النساء سَيَرْعَفُ بهم الزّمانُ و يَقْوَي بهمُ الإيمانُ»؛ فرمود نه تنها برادرت كه در اين عصر زندگي مي‌كند شريك فيض مجاهدان است بلكه بسياري از كساني كه هنوز به دنيا نيامده‌اند و در اصلاب و ارحام به سر مي‌برند و بعدها روزگار، اينها را عرضه مي‌كند، همه آنها در صحنه نبرد حق عليه باطلي كه ما داشتيم شاهدند و سهيم‌اند و ايمان به وسيله آنها محكم مي‌شود.
 
راه بهره‌مندي از ثواب اعمال گذشتگان و آيندگان
همه ما علاقه‌منديم كه در پاي ركاب وليّ‌عصر(ارواحنا فداه) انجام وظيفه كنيم يا مي‌گوييم «يا ليتني كنت معكم»[3]. اين آرزو نسبت به گذشته يا آينده جزء دستورات ديني ماست؛ نسبت به گذشته اين زيارت «وارث» و «عاشورا» و ديگر زيارتها به ما ياد مي‌دهد كه نسبت به گذشتگان بگوييم ‌اي كاش ما با شما بوديم [و] نسبت به آينده به وجود مبارك وليّ‌عصر(ارواحنا فداه) هم عرض مي‌كنيم خدايا! آن توفيق را بده كه در پاي ركاب ولي‌ات بجنگيم «و قتلاً في سبيلك مع وليك فوفق لنا»[4]؛ گاهي با كلمه «ليت» و گاهي با محتواي «ليت». به هر تقدير چه در گذشته چه در آينده اين تعليم نسبت به هر دو حال به ما داده شد؛ لكن اين دستور يك آرزوي صِرف نيست، به ما فرمودند اگر بخواهيد ثواب گذشتگان يا آيندگان را داشته باشيد راه گذشتگان را ادامه بده و زمينه ظهور آيندگان را هم فراهم بكن. اگر كسي مطيع خدا و پيامبرش باشد اين همسفر گذشته‌ها و آينده‌هاست؛ در سورهٴ مباركهٴ «نساء» مشخص كرد فرمود: ﴿وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِم مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً﴾[5]؛ فرمود اگر كسي مطيع خدا و پيامبر بود يعني باتقوا بود اين با سلسله انبياست با سلسله صديقين است با سلسله شهدا و صالحين است [كه] اينها رفقاي خوبي و شفعاي خوبي‌اند. اگر خواستيم در ثواب شهداي بدر و احد شركت كنيم راه هم‌اكنون مشخص است اگر خواستيم در ثواب شهداي كربلا(عليهم السلام) شركت كنيم راه خيلي روشن است و اگر خواستيم در ثواب مجاهدان در پاي ركاب ذخيره خدا وليّ‌عصر(ارواحنا فداه) سهيم باشيم راه خيلي مشخص است. دين، دين آرزو نيست، فرمود اگر اين‌‌چنين باشيد با آنهاييد و آنها رفقاي خوب‌اند: ﴿وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ﴾؛ اگر كسي مطيع خدا و پيامبرش بود با انبياست با صديقين است با صلحا و شهداست.
پروردگارا! آن توفيق را به همه ما بده كه مطيع خدا و پيامبرت باشيم و در رفاقت و صحابت انبيا و صديقين و شهدا و صالحين به سر ببريم!
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
﴿وَالْعَصْرِ ٭ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ ٭ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ تَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ﴾
صدق الله العلي العظيم
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد و الثناء لله الذي لا يُحصي ثنائه الا هو و صلي الله علي جميع الانبياء و المرسلين سيما خاتمهم و أفضلهم محمد و اهل بيته الأطيبين سيما بقية الله في الارضين بهم نتولّيٰ و من اعدائهم نتبرّء الي الله.
اللهم صلّ و سلم علي اهل بيت النبوة و العصمة علي‌بن‌ابي‌طالب و فاطمة الزهراء و الحسن و الحسين سيدي شباب اهل الجنة و علي‌بن‌الحسين و محمدبن‌علي و جعفربن‌محمد و موسي‌بن‌جعفر و علي‌بن‌موسي و محمدبن‌علي و علي‌بن‌محمد و الحسن‌بن‌علي و الخلف الهادي المهدي المنتظر(صلواتك عليهم اجمعين) افضل ما صلّيت و باركت و ترحمت و تهننت علي ابراهيم و آل ابراهيم انك حميد مجيد.
نقل خطبه شعبانيه پيامبر اكرم(صلّي الله عليه و آله و سلّم) در منابع گوناگون و با سندهاي مختلف
مهم‌ترين مناسبت اين ايام، اقبال شهر الله است كه بهترين وسيله براي استقبال اين مقبِل، همان تقواي خداست. امروز آخرين جمعه ماه پربركت شعبان است و آخرِ سال سالكان الي الله است. چندين حديث با تفاوتهاي گوناگون و با سندهاي مختلف درباره اين خطبه نقل شده است كه وجود مبارك رسول خدا(صلّي الله عليه و آله و سلّم) در يكي از روزهاي پاياني ماه شعبان يا در آخرين جمعه ماه شعبان اين خطبه را ايراد كردند [و] بزرگاني درباره خصوص اين خطبه شرحهايي كرده‌اند. آن‌طوري كه مرحوم شيخ بهايي در اربعين با سند متصل خود از مرحوم ابن‌بابويه نقل مي‌كند تا به وجود مبارك امام هشتم مي‌رسد امام هشتم از پدر بزرگوارش امام كاظم او از پدر بزرگوارش امام صادق او از پدر بزرگوارش امام باقر او از پدر بزرگوارش زين العابدين او از پدر بزرگوارش سيد الشهداء او از پدر بزرگوارش علي‌بن‌ابي‌طالب(عليهم افضل صلوات المصلين) نقل مي‌كند كه رسول اكرم(عليه و علي آله آلاف التحية و الكرم) اين خطبه را ايراد كرد فرمود شهر الله به طرف شما رو كرد.
رمضان، از اسماي الهي و ذكر نام ماه رمضان در قرآن
گرچه در قرآن آمده است: ﴿إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْراً﴾[6] ولي نام هيچ ماه در قرآن نيامده مگر ماه مبارك رمضان و احياناً رمضان اسمي از اسماء الله است لذا در حديث ديگر رسيده است كه نگوييد رمضان آمد رمضان رفت چون رمضان نام خداست [و] خدا آمدن و رفتن ندارد، بگوييد ماه رمضان آمد نگوييد رمضان آمد[7]. فرمود اين ماه با رحمت و بركت و مغفرت [به شما] رو كرد[8].
ماه رمضان، آغاز سال سالكان الي الله و تسبيح بودن نَفَسهاي مؤمنان در اين ماه
در بعضي از نصوص [دربارهٴ ماه رمضان] دارد: «غرة الشهور»[9] چه اينكه دارد اين «رأس السنة» است[10]. سال بنده صالح، اول ماه مبارك رمضان است نه اول فروردين يا اول مهر؛ عده‌اي به دنبال مهر و مهرگان حركت مي‌كنند عده‌اي فرورديني‌اند اما او كه اهل تهذيب و تصفيه روح است اول سالش ماه مبارك رمضان است [و] پايان سالش اواخر شعبان چون در نصوص آمده: «غرة الشهور» و «رأس السنة». آنچه را كه در سال لازم است در ماه مبارك رمضان بايد تهيه كرد. فرمود اين ماه با رحمت و بركت و مغفرت آمده است شبش چنين است روزش چنان است، «انفاسكم فيه تسبيح»[11] همان طوري كه درباره عرض ادب به پيشگاه ولايت سالار شهيدان و اهل بيت(عليهم السلام) آمده است كه «نفس المهموم لظلمنا تسبيح و هَمَّه لنا عبادة»[12]؛ گاهي انسان يك آه مي‌كشد [كه] چون اين آه از جان آگاه برمي‌خيزد عبادت است. فرمود اين آه از پيروان ما، عبادت است، [اينجا هم رسول اكرم فرمود] نفس صائم عبادت است.
«آه» از اسماي خداي سبحان
مرحوم ابن‌بابويه در كتاب قيم توحيد نقل مي‌كند كه يكي از صحابه بيمار شد، معصومي از ائمه(عليهم السلام) به عيادت او رفت. اين بيمار در بستر بيماري‌اش مي‌گفت آه، كسي كه به عيادت او رفته بود گفت چرا مي‌گويي آه، دعا بكن خدا را بخوان ذكر بگو. وجود مبارك امام معصوم(عليهم السلام) فرمود: «آه اسم من اسماء الله»[13]؛ فرمود اين مريض كه مؤمن است و شيعه ماست او وقتي مي‌گويد آه، خدا را طلب مي‌كند.
الهي بودن همه شئون وليّ‌عصر(ارواحنا فداه)، سرّ سلام دادن مؤمنان بر تمامي حالات آن حضرت
گاهي انسان به جايي مي‌رسد كه همه شئون او ديني مي‌شود. اگر در پايان سوره «انعام» آمده است: ﴿إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾[14] و اگر در زيارت «آل‌ياسين» كه از بهترين زيارات وليّ‌عصر(ارواحنا فداه) است كه لابد بعضيها در روز جمعه به قرائت اين زيارت موفق شدند، به تك تك شئون وليّ‌عصر سلام عرض مي‌كنيم مي‌گوييم سلام بر تو آن وقتي كه مي‌نشيني سلام بر تو آن وقتي كه برمي‌خيزي سلام بر تو آن وقتي كه حرف مي‌زني سلام بر لحظه لحظه‌هاي روزت سلام بر لحظه لحظه‌هاي شبت: «السلام عليك في اناء ليلك واطراف نهارك ... السلام عليك حين تقوم السلام عيلك حين تقعد السلام عليك حين تقرأ و تبيّن» يعني اينكه بر لحظه لحظه‌هاي حالتهاي شبانه و روزانه آن حضرت سلام مي‌فرستيم براي آن است كه ايمان از قرن تا قدم او را گرفته است؛ ﴿إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾[15] انسان در ماه مبارك رمضان به اين حد مي‌رسد [و در اين] ظرف جاي اين هست [يعني] انسان به جايي برسد كه دمش عبادت باشد: «انفاسكم فيه تسبيح»[16]؛ چنين ماهي است!
در بند بودن انسان ر اثر گناهان و آزادي او با استغفار
مطلب مهمي كه در اين خطبه عظيم هست فراوان است ـ عرض كردم مرحوم شيخ بهايي شرح مبسوطي دارد در آن اربعين، ديگران هم دارند ـ يكي از آن مطالب مهم استدلال حضرت است: فرمود مؤمنين! همه شما مي‌خواهيد آزاد باشيد ولي مي‌دانيد كه در گروييد و آزاد نيستيد، اين ماه، ماه آزادي است خودتان را آزاد كنيد؛ فرمود بدانيد «ان انفسَكم مرهونةٌ باعمالِكم فَفُكوها باستغفاركم و ظهورَكم ثقيلة مِن اوزاركم فخَفِّفوا عنها بطُولِ سجودِكم»[17]؛ فرمود شما در رهن هستيد طِلق نيستيد باز نيستيد بسته‌ايد، بياييد در ماه مبارك رمضان فكّ رهن كنيد و خود را آزاد كنيد، خيلي هم آسان مي‌شود آدم خود را آزاد كند! خب چطور ما در رهنيم؟ الآن اين جمع جزء تقريباً بهترين چهره‌هاي ايماني مردم ايران‌اند، كسي در اين جمع هست كه بگويد من گناه نكرده‌ام؟ هيچ كس اين شهامت را دارد؟ اين اصل اول؛ اصل دوم: گناه كردن يعني حق خدا را زير پا گذاشتن و نافرماني كردن [و] اگر كسي گناه كرد و حق خدا را ادا نكرد و زير پا گذاشت بدهكار است (اين دو). در قرآن فرمود ما بدهكارها را گرو مي‌گيريم [و] هر كس بدهكار است بايد گرو بدهد؛ گرو بدهكار خود بدهكار است نه مال و منال او. در امور مادي اگر كسي بدهكار بود خانه را رهن مي‌دهد فرش را رهن مي‌دهد بعد هم وقتي دِيْنش را ادا كرد فك رهن مي‌شود [اما] اينجا اگر كسي گناه كرد خود او را گرو مي‌گيرند؛ هم فرمود: ﴿كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ﴾[18] هم فرمود: ﴿كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ﴾[19] [و] فقط اصحاب ميمنت آزادند؛ آن‌كه همه كارها او با يمن و بركت است او آزاد است چون او بد نكرده اين هم اصل بعدي پس هر گنهكاري در گروِ خداست و رهن است [و] خود گناهكار را به گرو مي‌گيرند: ﴿كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ﴾[20] خب پس ما در رهنيم.
اينكه خيلي از ماها مي‌ناليم كه چطور توفيق فلان كار را نداريم توفيق گريه نداريم توفيق شب‌زنده‌داري نداريم توفيق انجام خدمات را نداريم براي اينكه دست و بال ما با كار ما بسته است خب آدم بسته كه آزاد نيست. اين را كه احساس مي‌كنيم؛ خيلي از مواقع است مي‌خواهيم كار انجام بدهيم ولي نمي‌شود؛ اين نشدن نه براي آن است كه از طرف آن‌كه مفتحة لهم الابواب و رحمتش وسعت كل شيء قصوري است [بلكه] از اين طرف ما در بنديم، خب گرفتار در بند كه موفق نيست. فرمود طبق اين اصول پس «ان انفسكم مرهونة باعمالكم»؛ كارهايي كه كرديد خود شما را گرو گرفتند و پشتتان هم از بار گناه سنگين است: «و ظهوركم ثقيلة من اوزاركم»[21]. حالا اين ماه، ماه آزادي است خب چه كار كنيم آزاد بشويم، البته حق الناس را بايد داد آن حساب ديگر است اما اين همه حقوق الهي آنها نه قضا دارد نه كفاره دارد؛ اين همه كسي دروغ گفت نامحرم نگاه كرد آهنگهاي حرام گوش داد اينها خب نه قضا دارد نه كفاره، فقط بندِ پاست دستبند است و اغلال است؛ بعضي از گناهان است كفاره دارد بعضي از گناهان كه حق الناس است بايد داد اما بسياري از گناهان است نه قضا دارد نه كفاره، چه بكنيم؟ فرمود حالا كه معلوم شد كه در بنديد بياييد در اين ماه خودتان را آزاد كنيد؛ چطور آزاد كنيم؟ بگوييد خدايا! ببخش خدايا! ما را ‌آزاد كن خدايا! بد كرديم ـ اينكه از شما برمي‌آيد ـ بگوييد خدايا «استغفرك اللهم و اتوب اليك»؛ خدايا ببخش، ماه استغفار است. اين را لااقل جدي بگير اين فك رهن است آزاد مي‌شويد. چطور در دهه آخر ماه مبارك رمضان هر كدام ما به نوبه خود احساس سبكي مي‌كنيم، به آساني از بعضي از گناهان مي‌گذريم و به آساني بعضي از كارهاي خير را انجام مي‌دهيم چرا؟ چون باز شديم تقريباً [اما] دوباره برمي‌گرديم! اينكه مي‌بينيد در نيمه دوم ماه مبارك يا در دهه سوم ماه مبارك انسان كارهاي خوب را به آساني انجام مي‌دهد خيلي براي او زحمت نيست [و] حرامها را به آساني ترك مي‌كند خيلي براي او دشوار نيست [و] از شهوتها به آساني مي‌گذرد از غضبها به آساني مي‌گذرد براي اينكه باز است؛ انسان آزاد در بندِ آن گرفتاري نيست [لذا] به آساني انجام مي‌دهد. فرمود خودتان را با استغفار آزاد كنيد و اين بار سنگين را با سجده‌هاي طولاني از دوشتان برداريد: «ان انفسكم مرهونة باعمالكم ففكوها باستغفاركم و ظهوركم ثقيلةٌ مِن اوزاركم فخفّفوها بطول سجودكم». در پايان هم آن جريان حضرت امير(سلام الله عليه) هست كه لابد مستحضريد.
چند توصيه دربارهٴ ماه رمضان و استقبال و بدرقه آن
اين ماه عظيم در پيش است شهر الله هم است و با اين جلال و شكوه هم دارد مي‌آيد. همه حقد و كينه‌ها را از دل رها كنيم حقوقي كه بر گردن ديگران داريم حلال بكنيم و مال حلالي تهيه بكنيم و سعي بكنيم از مال خود بخوريم كه آن بسيار كم است! تعبير لطيف مرحوم ابن‌طاووس اين است كسي كه در سفره اين و آن نشسته شايد ثواب عبادت او را اين و آن ببرند؛ به هر تقدير اگر آن نشد لااقل از حرام و مشتبه نجات پيدا كنيم [و] با يك جان پاك و قلب پاك و جامه پاك به استقبال اين ماه برويم. آخر شعبان را هم ـ ان‌شاء‌الله ـ فراموش نكنيم و روزه بگيريم كه استقبال اين ماه به روزه گرفتن است چه اينكه بدرقه اين ماه بعد از گذشت عيد «فطر»، چند روز از ماه شوال را روزه گرفتن است [روزه گرفتن در] آن شش روز ماه شوال بعد از عيد «فطر»، بدرقه اين شهر الله است [و روزه گرفتن] روزهاي قبل از ماه مبارك رمضان استقبال اين امر است كه «اقبل الينا ببركة و الرحمة و المغفره». اين جزء مهم‌ترين مناسبتهاي اين ايام است كه اميدواريم خدا توفيق استقبال و استمداد از اين ماه را به آحاد ملتهاي اسلامي مرحمت بكند!
تأكيد بر فتوا، قضا و حكم ولايي امام خميني(قدس سره) دربارهٴ سلمان رشدي
مطلب ديگري كه در اين ايام اتفاق افتاد همان تحكيمِ فتوا، قضا و حكم ولايي امام(رضوان الله عليه) بود درباره سلمان رشدي پليد [كه] هم اصل فتوا به قداست باقي است هم حكم قضايي امام و هم حكم ولايي؛ فتوا كه امر كلي است، حكم قضا كه او مهدور الدم است و حكم ولايي هم [اينكه] دستور اجرا داد و اين بخش سوم يعني قسمت ولا و دستور اجرا را مقام معظم رهبري در كمال تأكيد و تصريح اعلام كردند. اميدواريم كه مسلمانان غيور جهان هر چه زودتر اين حكم ولايي را اجرا كنند و از مسئولين محترم وزارت امور خارجه هم بايد تقدير كرد كه اطاعت و پيروي‌شان را از بيانات مقام معظم رهبري در قسمتهاي اروپا اثبات كردند و موضع‌گيري خاص كردند كه ما مطيع وليّ مسلمين هستيم. اين حكم هم از نظر فتوا هم از نظر قضا هم از نظر وِلا حتمي الاجرا است.
اشاره به رهنمودهاي مقام معظم رهبري(مُدّ ضله) در جمع نمايندگان مجلس خبرگان
بخش ديگر تشكيل مجلس محترم خبرگان بود كه ـ به لطف الهي ـ با جلال و شكوه برگزار شد و بيانات مقام معظم رهبري در جمع علماي مجلس خبرگان بود كه بخش عظيم آن تعيين‌كننده وظايف علما چه در حوزه‌هاي علميه چه در ساير بلاد بود؛ رابطه مردمي را حفظ كردن و عالمِ جامع الاطراف بودن به نيازهاي روز توجه داشتن و شبهات را شناسايي كردن و پاسخ دادن و از تهاجم فرهنگي غافل نبودن و نيروهاي فكري را تجهيز كردن و مانند آن.
 
اشاره به مناسبتها و وقايع هفته
سانحه سقوط هواپيما و جريان سيل در چند استان هم جزء ضايعه‌هاي اسفباري است كه بايد از ذات اقدس الهي براي تحمل اين بار سنگين استمداد كرد؛ هم براي گذشتگان طلب مغفرت نمود هم براي بازماندگان صبر و اجرِ صبر را مسئلت كرد. سفر رياست محترم جمهور به منطقه محروم بوشهر هم زمينه دلگرم‌كننده‌اي براي مردم منطقه‌هاي محروم و درك محروميت‌زدايي فراهم كرد كه اميدواريم آثار مثبتي را هم به همراه داشته باشد! سالگرد و به شهادت رساندن عده زيادي از مسئولين محترم نظام كه يكي از آنها نماينده امام(رضوان الله عليه) در سپاه پاسداران [يعني] شهيد محلاتي(رضوان الله تعالي عليه و عليهم) بود، اين حادثه سنگين را هم نبايد از ذهن دور داشت و براي همه آنها طلب مغفرت و آمرزش مي‌كنيم و از ذات اقدس الهي مسئلت كنيم كه همه ما را جزء پاسداران خون اين شهدا قرار بدهد و لحظه‌اي ما را به حال خودمان وا نگذارد!
پروردگارا! تو را به اين ايامي كه به ذات خودت وابسته است قسم، دلهاي ما را براي درك معارف الهي آماده بفرما!
توفيق بهره‌وري از اين ماه شريف را به همه ما مرحمت بفرما!
ملت فداكار و غيور ايران اسلامي و ساير كشورهاي اسلامي را از هر گزندي حفظ بفرما!
نظام اسلامي را در سايه ولي‌ّات امام زمان(ارواحنا فداه) تا ظهور آن حضرت حفظ بفرما!
مقام معظم رهبري را در سايه عنايتهاي آن حضرت، حفظ و حمايت بفرما!
مراكز علمي، حوزه‌هاي علمي و مراجع تقليد را در سايه عنايتهاي آن حضرت حفظ و حمايت بفرما!
همه ما و خدمتگزاران نظام اسلامي را به انجام وظايف مشروعمان آشنا و موفق بفرما!
مجدداً از ذات اقدست مسئلت مي‌كنيم به فرد فرد مردم ايرانِ عزيز و عظيم، سعادت و سيادت دنيا و آخرت مرحمت بفرما!
ارواح مؤمنين عالَم را عموماً و علما و مؤلفان علوم الهي، اساتيد، ذوي الحقوق، شهدا و امام راحل را خصوصاً با انبيا(عليهم السلام) محشور بفرما!
بين ما و قرآن و عترت لحظه‌اي جدايي نينداز!
پايان امور همه را به خير و سعادت ختم بفرما!
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
﴿اِنّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ ٭ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ ٭ إِنَّ شانِئَكَ هُوَ اْلأَبْتَرُ﴾
صدق الله العلي العظيم
«و السلام عليكم و رحمة الله و بركاته»


[1] . سورهٴ حجرات، آيهٴ 9.
[2] . بحار الانوار، ج 32، ص 174.
[3] . من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 597.
[4] . بحار الانوار، ج 95، ص 117.
[5] . سورهٴ نساء، آيهٴ 69.
[6] . سورهٴ توبه، آيهٴ 36.
[7] . الكافي، ج 4، ص 70.
[8] . وسائل الشيعه، ج 10، ص 313.
[9] . الكافي، ج 4، ص 66.
[10] . تهذيبالاحكام، ج 4، ص 333.
[11] . وسائل الشيعه، ج 10، ص 313.
[12] . بحار الانوار، ج 2، ص 64.
[13] . مستدرك الوسائل، ج 2، ص 148.
[14] . سورهٴ انعام، ايه 162.
[15] . سورهٴ انعام، آيهٴ 162.
[16] . وسائل الشيعه، ج 10، ص 313.
[17] . وسائل الشيعه، ج 10، ص 314.
[18] . سورهٴ طور، آيهٴ 21.
[19] . سورهٴ مدثر، آيهٴ 38.
[20] . سورهٴ طور، آيهٴ 21.
[21] . وسائل الشيعه، ج 10، ص 314.
 


24/1/1390
عکس